Είχες πει μια φορά ότι πρέπει να είμαστε ευγνώμων που είχαμε την ευκαιρία να ζήσουμε μαζί τους τόσα (ακόμα κι αν διήρκεσαν λίγο) όταν άλλα παιδιά ίσως να μην είχαν ποτέ κάποιον από τους 2 γονείς τους ή και κανέναν. Ξέρω πως αυτό δεν παρηγορεί απόλυτα αλλά είναι κάτι, σωστά;
Επίσης μου είχες πει να φροντίσω η εικόνα του να μην ξεθωριάσει ποτέ. Και ξέρω πως κάνεις κι εσύ το ίδιο. Ώρες ώρες να σου πω την αλήθεια φοβάμαι πως θα ξεχάσω πως ήταν, πως μιλούσε.. Έχω πιάσει πολλές φορές τον εαυτό μου να ξεχνάει στιγμές αλλά ευτυχώς αυτό κρατάει για λίγο.
Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε τώρα είναι να σκεφτόμαστε όλες τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε μαζί τους. Να τους σκεφτόμαστε και να χαμογελάμε όπως θέλουν κι εκείνοι.
Ξέρω πως σου λείπει πολύ. Ξέρω πως σου λείπει όταν τα βράδια ξάπλωνες δίπλα της και σε είχε αγκαλιά, με το ένα χέρι της σε χάιδευε και στο άλλο κρατούσε το βιβλίο της και διάβαζε. Ξέρω πως μόνο εκείνη σε καταλάβαινε πλήρως, έτσι όπως ακριβώς ήθελες εσύ και πως πάντα μπορούσε να σε βοηθήσει όσο κανένας άλλος. Και επίσης ξέρω ότι είναι δύσκολο να μην έχεις τη δυνατότητα να τα ξαναζήσεις όλα αυτά μαζί της. Τουλάχιστον τα θυμάσαι, θυμάσαι τα πάντα. Κι αυτό είναι το πιο σημαντικό.
Μπορεί να μην την γνώρισα ποτέ αλλά έχω πλέον καταλάβει πόσο υπέροχος άνθρωπος ήταν. Κι όχι μόνο από αυτά που μου έχεις πει για εκείνη αλλά από το πόσο υπέροχο άνθρωπο σε έκανε κι εσένα. Κατά βάθος ξέρεις ότι είναι αλήθεια! Μην το πάρεις και επάνω σου όμως :P <3
Όταν σου διάβαζε εκείνο το παραμύθι με τον αστερία (που ακόμα δεν έχω βρει τον τίτλο) θυμάσαι τι έλεγε στο τέλος; " Όλοι μας είμαστε μοναδικοί και ξεχωριστοί αρκεί μόνο να είμαστε ο εαυτός μας και να πιστεύουμε σε αυτόν. " Γιατί αν πρώτα δεν πιστέψουμε εμείς σε αυτόν ποιος θα το κάνει; Αν πρώτα δεν αγαπάμε και προσέχουμε εμείς το εαυτό μας, δεν θα το κάνει κανένας για εμάς! Θα στο λέω αυτό συνέχεια! Μέχρι να το καταλάβεις τελείως.
Τέλος, ξέρω πως "ουδείς αναντικατάστατος" αλλά θα μπορούσες να μου δώσεις την ευκαιρία να σου επαναλαμβάνω όσο πιο συχνά μπορώ πόσο μοναδική και ξεχωριστή είσαι; Να προσπαθώ έστω και με τον τρόπο μου να σε βοηθάω όταν δεν θα είσαι καλά; Να σε έχω αγκαλιά από τη δεξιά μεριά μου όταν κοιμόμαστε μαζί και να σου χαϊδεύω τα μαλλιά για να κοιμηθείς; Να ανησυχώ που και που; Γιατί έτσι απλά αυτό νιώθω πως θέλω να κάνω; Ακόμα κι αν υπάρχει και κάποιος άλλος να το κάνει.
Θα είμαι πάντα δίπλα σου Μελινάκι. Θα κάνω ο,τι καλύτερο μπορώ για εσένα! Απλά και μόνο επειδή το αξίζεις. Ακόμα κι όταν θα πρέπει να τρέχω από πίσω σου να μαζεύω ο,τι παρατάς από εδώ κι από εκεί. Γιατί χωρίς να συνέβαινε αυτό μάλλον δεν θα είχε ενδιαφέρον η όλη κατάσταση. Κι εσύ αξίζεις να ενδιαφέρονται πολλά άτομα για εσένα, πίστεψέ με :P
Σ'αγαπώ πολύ.
~Sonríe~
Te amo.
ReplyDeleteYo también <3
Delete